Bez tytułu

Autor: Ola ---, Gatunek: Poezja, Dodano: 07 stycznia 2017, 10:25:56, Tagi:  miłość samotność nadludzkość bezkres

Lękam się samotności.

Wzmocniona utratą człowieka w człowieku

odkrywa nadludzkie dna. 

 

 

Posmakowałam waniliowych chmur. 

Nasycona niebem

na ziemi 

Chcę ujrzeć z Tobą to

Jedyne.

Komentarze (15)

  • hm, Ola, podobnie pisze Pan Problem,
    u dołu, ale cały czas...

    no zlituj się, no jak pochwała syndromu sztokholmskiego,
    do lepszego poczytania:)

    • Ola ---
    • 07 stycznia 2017, 11:59:09

    Nie rozumiem

    • Ola ---
    • 07 stycznia 2017, 11:59:10

    Nie rozumiem

  • uzależnienie od bełkotu

  • no, tak pewnie Beata zna się lepiej ode mnie, ale podoba mi się, pominęłabym jedynie -
    lekam się samotności-posmakowałam waniliowych chmur-bo choć ma swój urok, to jednak banał.

  • jakbym nie uważała, że w pisaniu Oli coś jest, w ogóle bym nie komentowała, - aż takiej potrzeby upustu złośliwości nie mam, ale to, ani tamto nie jest na NWK, ale na zastanowienie się już tak

  • Lękam się samotności.
    Wzmocniona utratą człowieka w człowieku
    odkrywa nadludzkie dna.

    nadludzkie nie ma raczej pejoratywnego znaczeni, a nabiera przy utracie wiary w człowieka, więc powinno być, jeśli zdanie ma być prawdziwe nie ludzkie

    dalej jest
    jak czytamy

    nigdy, nigdy

    nie trącaj wizji, której nie ma

  • nie podejrzewam ludzi o złosliwość, dopóki jej bezpośrednio nie okażą;

    "nie trącaj wizji, której nie ma"

    wykorzystaj to w wierszu,

    i nie wyzłośliwiaj się, Beato, bo to grzech śmiertelny.

  • wtrącaj, :) Jeśli w pierwszym wersie zdanie jest prawdziwe, to w drugim fałszywe, albo na odwrót, czyli w ogóle nie wiadomo: lękam się, nie lękam, ...

  • nie no ten wiersz to ogólna katastrofa, po uporządkowaniu, mielizna
    pa nigdy gnidy

  • olka będzie musiała chodzić na terapię po Twojej opinii Beato
    bardzo brzydko, na pewno spłoniesz w piekle, jestem tego pewna.

  • Zatrzymał naładowaniem emocji. Do uczucia chaosu. wybrałam jedną z nich na wariację:


    lękam się samotności
    posmakowałam waniliowych chmur

    wzmocniona utratą człowieka w człowieku
    odkrywam nieludzkie dna 
     
    na ziemi chcę nasycić z Tobą
    jedyne Niebo
     

    • Ola ---
    • 07 stycznia 2017, 22:06:04

    Sama prawda : Lękam się samotności, która wzmocniona utratą duszy człowieka w drugim człowieku, odkrywa dna, nieznane, coraz twardsze, nieskończone. Samotność spowodowana utrata obecności kochanej osoby prowadzi do czegoś co wydaje się gorsze od śmierci, wydaje sie ponieważ nie wiemy jaka jest śmierć. Dotykałam waniliowych chmur, banał? dla mnie duża wartość, być może dlatego, że zwyczajnie kocham wanilię i przywołuje mi na myśl same pozytywy. Nasycona dobrem , miłością, wrażliwością zrozumieniem i wszystkim co najpiękniesze w miłości, nie liczę już na nic. Bez Ciebie.

  • powiedz Olu innym pensjonariuszom, dobranoc i waniliowych chmur
    PS. szkoda,że potencjał sz...t...

  • No to Olu, pierwsza lekcja już zaliczona...
    Nie spowiada się ze swoich wierszy - rzeszy.
    Każdy ma podobne grzechy.

Musisz być zalogowany, żeby dodawać komentarze. Zaloguj się
Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się